BELGlË 16 DECEMBER 1944
De geallieerden blijven de Duitsers bestoken.
We verwachten geen rustige winter in Europa.
HOOFDKWARTIER BATALJON V-KORPS
1944, december.
Ik zat kilometers van 't front.
Troepen, brandstof, Duitse eenheden. Allemaal spelden in een kaart.
Champagne? Wou je 'n wit voetje halen?
Ik draag m'n steentje bij.
Tom?
De kapitein moet terug naar het 106e.
- Ik breng hem wel. - Dat dacht ik wel.
- Het was een rustige dag. - Ik zie 't.
U wilde wat champagne mee sturen.
Ja, fijn dat je me eraan herinnert.
Dat vindt de generaal vast leuk.
...vechten nu langs een 500 km lange linie in Frankrijk en Duitsland.
Binnen tien weken na de eerste landingen in juni,
waren er bijna twee miljoen mannen geland.
We hebben een sneeuwruimer nodig.
Of twee miljoen liter benzine en wegen zonder Bouncing Betty's.
Duitse S-mijnen.
Je zou eens aan het front moeten logeren.
- Weet ik. - Het zal er wel niet van komen.
Je vader is senator.
Dus je komt niet in een schuttersputje.
Schaam je maar niet. Zo'n vader wil ik ook wel.
- Waarheen? - St Vith.
U rijdt verkeerd. Dat is naar het westen.
Ik weet vrij zeker dat het naar het oosten is. Rechtdoor.
Mag ik even kijken?
Ik ben er gisteren nog geweest.
Handen omhoog.
Omhoog.
Wat zit er in die kist?
Hij zit dicht. Wijn of champagne.
Heb je veel pijn?
Eerste luitenant Thomas Hart.
Serienummer 1841287.
Wil je een sigaret?
Je trein is acht kilometer lopen.
Met schoenen aan is het misschien te doen.
Eerste luitenant Thomas Hart.
Serienummer 1841287.
Dank je. Maar we weten allebei dat dat niet alles is.
Waar zijn de brandstofdepots?
Wijs maar aan, dan is het gebeurd.
Haal z'n uniform.
Je krijgt je kleren terug.
Daarna praten we. Voor het laatst, hoop ik.
Voor jou is de oorlog voorbij.
KRIJGSGEVANGENEN
- Dit helpt tegen de kou. - Bedankt, maar het gaat wel.
Toe nou maar. Tot u het wat warmer hebt.
Toe nou maar.
Vertelt iemand je familie dat je gepakt bent?
- Het leger stelt familie op de hoogte. - Is dat vrijwillig?
Hoe bedoel je, luitenant?
Kun je ze vragen dat niet te doen?
Ik geloof het niet.
Doe er wat stro in.
In je schoenen. Tegen bevriezing.
Nog meer slaven.
Dames, alleen nog maar blindgangers maken, hoor.
Geen boem boem.
Er komt een P-51 aan.
- Van ons? - Liggen.
Allemaal blijven liggen.
- Waarom schieten ze? - Ze kunnen 't dak niet lezen.
Locomotief los.
Maak de deuren open.
Help ze, Hart.
Naar de andere wagons. Haal de mannen eruit.
Zet ze bij elkaar. We gaan spellen.
We gaan het spellen.
Hart, haal die man daar weg. In de rij. Opstellen.
Opschieten.
We gaan het spellen.
Ga weer in de rij staan.
Niet doodgaan, verdomme.
Blijf me aankijken.
- Ik kon niet bij hem komen. - Het komt wel goed.
Sta stil.
Rustig maar.
We moeten marcheren.
Neem z'n laarzen maar.
Neem z'n laarzen, anders jat een mof ze.
Straks hebt u geen voeten over.
Aan die sokken heeft hij ook niks.
Bij elkaar blijven.
We doen wat ze zeggen.
Het spijt me.
STALAG VI A AUGSBURG, DUITSLAND
En weer
moet ik u eraan herinneren dat ontsnappen geen sport is.
U moet het zo zien:
Deze Russen maken kans op een gelukkig nieuwjaar.
U groet honden, kolonel.
Beesten. Untermenschen.
Mijn land maakt geen onderscheid, kolonel.
Geen onderscheid?
- Het zijn onze bondgenoten. - U en uw bondgenoten.
Ik zal u eens wat vertellen.
Het ministerie heeft gegevens bekendgemaakt over ons offensief.
200.000 geallieerden dood of gevangen. Het Derde Leger van Patton in aftocht.
De Wehrmacht heeft genoeg brandstof veroverd om Parijs in te nemen,
en misschien om jullie terug te drijven.
Het wordt hier deze winter nog druk.
Laat ze ontluizen.
Omdraaien, Joe. Ja, zo.
Ross? Hart?
Ross en Hart?
Kapitein Ross.
Majoor Clary.
- Luitenant Hart. - Luitenant.
Ondervraging in de officiershut.
...het Duitse offensief duurt voort.
Het hele front is in beweging. Men neemt tegenmaatregelen...
Wil je Chesterfields ruilen?
De Duitsers leveren 'n uiterste inspanning en hebben de beste eenheden ingezet.
Ga maar zitten.
Dank u wel.
Hoe komt het dat je niet dood bent?
Eerst dat ongeluk en toen pakten ze je laarzen af.
Heb je een konijnenpoot?
- Twee hoefijzers en een klavertje. - Goed zo.
Doe maar rustig aan met dat brood.
Je hebt geen vast voedsel gehad. Ik wil niet dat je in de ziekenboeg komt.
Ik weet niet.
Na die mars lijkt het daar misschien op het Waldorf.
Een maag kan krimpen in 1 7 dagen.
Het waren toch 1 7 dagen?
Zes dagen in de trein, zes marcheren.
Duurde het verhoor vijf dagen?
Drie dagen.
Nou, ja. Doe maar rustig aan.
Ja, dank u wel.
Die verhoorder heette toch niet Schumann?
Lutz.
Schumann was een schoft.
Hij brak me bijna in tweeën.
Bullebak.
- Geen kletser. - Dat zul je nog waarderen.
Peuk, luitenant?
Wil je een sigaret?
Ik vraag het je nog eens. De brandstofdepots.
Wist die Lutz veel over je activiteiten op het kasteel?
Hij wist alles.
Brandstofdepots? Troepen?
Hij wist wat ik die ochtend had gegeten.
Wijs aan, dan is het gebeurd.
Naam, rang en serienummer.
Goed zo. Je kunt gaan, luitenant.
We kunnen je hier niet inkwartieren. Je gaat naar barak 27.
Die voor gewone soldaten?
Ja, de Duitsers doen de laatste tijd goede zaken.
Je zit daar goed.
Wijs aan.
Wijs aan, of loop voortaan op stompjes.
Goed zo.
Doe je mee, Donny?
Wacht even. Het lijkt wel een hele divisie.
Wie heeft hier de leiding?
- Hoeveel was dat? - Drie mooie dames.
- Pardon, wie heeft hier de leiding? - Adolf Hitler, lijkt me.
Ik ben luitenant Tom Hart. Laat maar.
Stafonderofficier Bedford. Komt u net uit de Ardennen?
Ja, de kolonel heeft me gestuurd. Zijn barak is vol.
Nou, welkom in Rio.
- We hebben alleen deze middelste brits. - Prima.
- U rookt vast Lucky Strikes. - Ja.
- Lets drinken op nieuwjaar? - Nee, bedankt.
- Gegiste rozijnen met wat terpentijn. - Laat maar.
Hoe is het, luitenant?
- Wat is er gebeurd? - Laat hem maar even.
Goed op passen. De bewakers zien ze als geld.
- Bedankt. - Excuseer me.
Luister, jongens.
Luitenant Hart blijft hier een tijdje.
Mannen.
Kan ik ook mee pokeren?
- Dat regelen we wel. - Mooi zo.
Hebt u maat 43?
Staat er een warenhuis achter de barakken?
Je weet maar nooit.
Pis maar op hem, dat is de enige manier.
Gelukkig nieuwjaar.
Gelukkig nieuwjaar. Het is 1945.
Gelukkig nieuwjaar.
Het is 44 geworden. De kerstdrukte...
Kijk hem eens grijnzen.
- Die sokken had ik wel gewild. - Hou je niet van voetschimmel?
Jawel, maar ik heb geen handtasje dat bij die zwarte teennagels past.
Majoor Fussel.
Roep ze maar tot orde.
Attentie, barak.
Die arme stumpers werken nu dag en nacht.
In die fabriek daar maken de Duitsers bommen.
Het zou een schoenfabriek zijn, maar ze maken er mortieren.
Wat is dat nou?
- Dat zijn piloten. - Laten ze nikkers vliegen?
Het 332e eskader. Het stond in de Yank.
Jeetje, nikkerofficieren. We verliezen de oorlog inderdaad.
...vijf, zes, zeven, acht.
Omhoog.
Luitenant.
- Dat wordt wel wat met die show. - Inderdaad.
- Het spant erom. - Wat bedoel je?
Er is heel wat ingezet op waar u die nieuwe mannen zet.
Wat vind jij?
Ik zou ze een eigen tent geven.
Dat kan niet.
Ik wou ze bij jou in 27 zetten.
- Kunnen ze niet beter bij de officieren? - Niet als er dan twee uit 22 moeten.
Ze kunnen niet als enigen bij de gewone soldaten.
Jij zit in 27, je kunt wat op ze letten.
Ik ben er nog nieuw. Ik heb nog niet veel overwicht.
Die schouderbalk van je moet genoeg zijn.
- Wat heb je? - Twee paren.
- Net kip, hè? - Nee, maden.
- Het zijn eiwitten. - Ga je mee?
- Wat heb jij? - Drie paren.
We moeten plaats maken. Kom binnen.
Nog twee gasten.
Tweede luitenants Lamar Archer en Lincoln Scott.
Dat meent u niet. Komen die hier wonen?
Dit zijn officieren. Waarom salueren jullie niet?
Hoe moet dat? We zitten vol.
Niet meer. Croutch? Krasner?
Jullie gaan naar barak 28, voor de deuren dichtgaan.
Bullebak.
- Wat vlogen jullie? - P51. Bomescorte.
Dan zullen er wel heel wat bommenwerpers neergegaan zijn.
- Zie je die schouderbalk? - Die zegt niks, jochie.
- Bedford. - Luitenant Jochie.
Zeg maar wat je wilt. Je blijft een nikker.
- Wat zei je precies? - Zo is het genoeg.
Zoiets. En je stopt even. Goed?
Toe maar.
Hierheen.
Niet gek.
Kom maar op.
Het hek.
Pakt u hem even, luitenant?
Kom op.
Kom eens, Cromin.
Geef je pass.
Ik ga al.
- Niet gek. - Nog wat brood.
Klootzak.
Geen beweging.
- Ernstig? - Maar een krasje.
- Alles goed? - Ja.
Hier, Joe.
Krijg wat.
Laat naar die hand kijken.
Sigaretten, Bedford?
Je lijkt wel een bank.
- Hoe is 't met je hand? - Kwam u dat vragen?
Nee, majoor Clary zei dat je had geklaagd.
Over luitenants Archer en Scott.
Hij gaat er vast mee naar Eisenhower.
Ze horen hier niet.
Niemand hoort hier. De kolonel wil het zo.
U wenst vast dat u die lege brits in zijn barak had gekregen.
Dit is niet bepaald het Waldorf, hè?
Er komt geen gedonder. Begrepen?
Wat deed u voor de oorlog voor de kost?
Ik studeerde rechten. Tweede jaar.
- Harvard? - Yale.
- Veel zwarten? - Een paar.
Ik had met ze te maken.
Twee jaar bij de politie in St Louis. Ik weet hoe ze zijn.
We zijn niet bepaald buren.
- Was dat het? - Nee.
We hebben geen prijs bepaald voor die laarzen.
Het is hier ijskoud, maar ik ben geen kerstman.
- Wat wil je? - Dat horloge.
Een cadeau van m'n vader.
Je vader kan er vast nog wel een betalen.
Krijg ik er een beetje beleefdheid voor terug?
Stapels.
Dat was geweldig.
Geen beste film, hè?
Het valt inderdaad tegen.
Het zou The Life and Times of Jesse Owens zijn.
Jullie mogen best vooraan zitten.
We zitten hier goed.
Niemand valt jullie lastig.
We zitten hier goed.
Op je plaatsen.
Attentie, barak.
- Hoe was dat? - 45 cm.
- Nee, minstens 60. - Ik zit toch hoger.
- Opstaan. - Ledereen uit bed.
Eruit.
In de houding bij de britsen.
Wie heeft hier de leiding?
Luitenant Thomas Hart.
Een van uw mannen was buiten de omheining.
Hij haalde een stang uit een van de tenten op de akker.
Uw mannen kennen ons beleid wat betreft verborgen wapens toch?
Niemand heeft de barak verlaten.
- Wacht eens... - Stil.
- Die is daar neergelegd. - Stil.
- Ik hoorde je weggaan. - Waar brengt u hem heen?
We moeten een voorbeeld stellen. Veiligheid gaat voor alles.
- Majoor. - Waar gaat hij heen?
Wat heeft hij gedaan?
Lamar.
Vuur.
Ik maak je af.
Jij had die stang daar neergelegd.
- Let op je woorden, nikker. - Laat me los.
- Kijk me aan. - Ga van me af.
Kan ik je loslaten?
Die man verdiende 15 dagen isolatie.
- Geen executie. - Hij ontsnapte.
Onzin. U sleepte hem halfnaakt naar buiten.
Hij probeerde net zo min te ontsnappen
als die Russen laatst. Was hij ook een hond? Een minder ras?
Jullie hebben er een woord voor.
Maar uw land maakt geen onderscheid.
En u vast ook niet.
Hij was luitenant bij de luchtmacht.
Daarom wilde u hem zo graag in uw barak hebben.
We mogen iemand ondervragen wegens het verbergen van een wapen.
De Geneefse Conventie verbiedt parate executie...
Kijk eens om u heen.
Dit is Genève niet.
- Waar gaat u heen? - Naar m'n mannen.
Dat mag.
Dan ga ik naar uw barak om te horen wat er op de BBC is.
"Bullebak."
Ga nu maar naar uw mannen, kolonel.
Welterusten.
Excuseer ons.
Hoe gaat het met Scott?
Hij zegt niet veel.
Hij vroeg naar het lijk en de bezittingen en penningen.
- Kom op. - Pak hem.
Kom op, jongens.
- Wat vind je daarvan? - Voorzichtig.
Dat is een nikker. De staart is rood. Het 99e, rechtstreeks uit Tuskegee.
Naar de barakken.
Haal hem daar weg.
Klim op het theater.
- Breng hem naar de dokter. - Ik heb hier mannen nodig.
Kom op.
Erbovenop.
- We hebben meer emmers nodig. - Kom op.
Schiet op.
Om deze hoek heen.
Ik wou dat ik nooit in het Waldorf was geweest.
Hij houdt niet van leugens.
- Ik heb niet gelogen. - Je was er meteen bij.
Die Lutz was de eerste verhoorder.
McNamara had hem ook.
Als je niks zegt, klim je steeds verder op. Daar gaan weken overheen.
Hij zat er 'n maand. Jij had alleen Lutz. En je was er na drie dagen weg.
- Ik gaf m'n naam... - De kolonel is anders.
West Point. Hij is hiermee grootgebracht.
Dus een onderofficier op een leugen betrappen...
Dat herinnert hem eraan hoe ver hij afstaat van de echte oorlog.
Begrijp je?
- Hou op. - Wat krijgen we nou?
- Wat doet u? - Verdomme, Lincoln.
- We hadden kaartjes moeten verkopen. - Blijf staan, kriegie.
Opzij.
Twee doden binnen twee dagen. U hebt ze niet in de hand.
Krijgt luitenant Scott een proces?
Majoor Fussel zag hem bij het lijk. Dat is genoeg.
Elke gevangene heeft recht op 'n proces.
In Alabama zou hij er ook geen krijgen. Of wel?
Misschien niet.
Misschien moeten we hem meeslepen
en ook twee gaten in z'n borst schieten.
Een proces, een krijgsraad.
Zoals in Amerikaanse films?
Ja, zoiets.
Dat wordt leuk.
Goed, kolonel. Dat mag u in uw theater doen.
Neem hem mee.
M'n mannen gebruiken het theater. Mogen we een tent opzetten?
Nee, u hebt tot het einde van de week de tijd.
Het duurt meer dan een paar dagen.
Er komen in 't weekend duizend gevangenen.
- Die zet ik in uw theater. - Ik zei net...
Kolonel.
Zaterdag is uw theater van mij.
Breng het lijk weg.
Wacht, kolonel.
Hier is een moord gepleegd.
- Pardon? - Hier is een moord gepleegd.
Het lijk en deze plek zijn bewijzen.
Alles moet eerst worden gefotografeerd.
Natuurlijk.
Laat alles liggen.
Jij verdedigt luitenant Scott.
- Ik ben geen advocaat. - Zo klonk je wel.
Ik ben een getuige. Ik hoorde hem weggaan.
Hij heeft hulp nodig. Jij bent z'n advocaat. Begrepen?
- Jawel, kolonel. - Ingerukt.
En die aanklager, die kapitein Sisk, is dat een echte advocaat?
- Ja. - Dat dacht ik al.
We moeten het als uit de hand gelopen vechtpartij afschilderen.
Je moet eerst vragen of ik het heb gedaan.
Ik ben hier om nazi's te doden. Arme blanken had ik thuis kunnen doden.
- Fussel zag je bij 't lijk. - Hij is 'n nazi.
Nee, Fussel is een getuige.
Hij kan je laten hangen.
Een vechtpartij is geen moord, maar doodslag. Begrijp je?
- Kan ik je ontslaan? - Ik probeer...
Ik ben zwart en er is een blanke vermoord.
Doodslag bestaat niet. Weet je dat niet?
Of krijg je dat pas in het derde jaar?
Wat had je verwacht? Ja, baas?
Bedankt, baas? Aardig van u?
Hoort een erin geluisde zwarte dat te zeggen?
De echte advocaat klaagt me aan en jij moet me verdedigen.
Zo wilde de kolonel het.
En ik word er niet in geluisd.
Inrukken, barak.
Ik zie je bij de barak.
- En? - Ik heb wat dingen nodig.
- Wie heeft Bedfords spullen? - Wij.
Ik wil ze zien. En de foto's die zijn genomen.
En z'n lijk natuurlijk.
Wat zei Scott?
Je bent de hele dag bij hem geweest.
- Dat kan ik niet zeggen. - Jawel.
Beroepsgeheim.
Je bent geen beroeps.
- Ik moet weten wat Scott gaat zeggen. - U zit de krijgsraad voor.
Hoe kan ik erover praten?
Wou je zeggen dat ik de details aan de aanklager zou doorgeven?
Scott volgde 'm door de latrine.
Als hij dat zegt, weten de Duitsers hoe we buiten komen.
Dan lopen alle mannen hier gevaar. Begrijp je?
- Jawel, kolonel. - Mooi zo.
Scott zegt dat hij via een gat onder de kachel buitenkwam.
Jij zorgt dat hij dat weet. Begrijpen we elkaar?
Jawel.
Ingerukt.
- Mag ik vrijuit spreken? - Ga je gang.
Scott denkt dat het vonnis viel toen het lijk de grond raakte.
Heeft hij gelijk?
Bedfords kastje staat in mijn barak. Je krijgt het.
Geen mooi gezicht, hè?
Kende u hem?
Niet persoonlijk.
Maar m'n bewakers wel.
Deze zijn voor u.
Dank u.
Hoe goed?
Uw bewakers. Hoe goed kenden ze hem?
Dat moet u hun vragen.
Dit is ook van u.
Het zat om z'n pols.
Maar gezien de inscriptie en uw laarzen nam ik aan...
Ik zie uw bewakers geen vragen beantwoorden.
Ik kan het regelen. Wat u maar wilt.
Ik moet haast wel, nu u voor de wolven wordt gegooid.
- Ik kan u niet volgen. - Nee?
Yale neemt geen sufferds aan.
Niet toen ik er studeerde tenminste.
De oudste student die in '28 afzwaaide.
Ik werd tot "hardste werker" verkozen.
Praten doen we wel een andere keer. We moeten een proces voorbereiden.
Ik meen het echt.
Ik doe m'n best om te helpen.
Echt waar.
Waar was u die nacht, majoor Fussel?
Ik liep tussen dit theater en de Australiërs.
- Hoe laat? - Rond één uur 's nachts.
En wat zag u toen?
De schwarze luitenant Scott zat bij het lijk.
Hij keek of de man dood was.
- Ik floot en hij rende weg. - En toen?
Ik schoot niet, want het was donker. En hij ook.
- Hoe goed kende u Bedford? - Een beetje.
- U handelde met hem. - Handelde?
Sigaretten voor laarzen, chocola voor onderdelen.
Nee, dat deed ik niet.
Een kriegie en een Duitse soldaat? Nooit.
- Mag ik herhalen wat hij zei? - Dat mag.
Luitenant Scott zei: "Ik maak je af, Bedford".
Hebt u eerder bedreigingen gehoord?
"Ik maak je af als je aan m'n sigaretten komt."
- Dat hebt u vast wel eens gezegd. - Jawel.
En hebt u die mannen ook echt gedood?
Maar ik ben geen kleurling, ik kan me beheersen.
Dus u hebt die bedreigingen ook gehoord?
Dit is de vierde soortgelijke getuige.
Als we toegeven dat Bedford werd bedreigd, kunnen we hem dan overslaan?
Webb was getuige van de misdaad.
- Wat? - Klopt dat, sergeant?
- Ja. - Dat is gelogen.
De sergeant zal verklaren dat hij door een raam keek,
terwijl Scott Bedford aanviel en z'n nek brak.
Ik stond toen naast Webb en hij zag helemaal niets.
U weet niet wat ik heb gezien.
Wilt u de getuige vertellen wat meineed inhoudt?
Hij heeft op de bijbel gezworen.
- Bezwaar. - Ga zitten.
Z'n partijdigheid...
Ga zitten.
Ik zie je zo.
Webb? Je bent een leugenaar.
- Bemoeit u zich er niet mee. - Dit gaat jou niet aan.
- U lijkt Patton wel. - Ga naar je barak.
En neem je vrienden mee.
Toe maar.
Wat had dat te betekenen? Deed je dat voor Vic?
Wat ziet u in die piccolo?
- Hij is soldaat. - Vic Bedford heeft ook gevochten.
Hij had moed. Maar u weet niet wat dat is, hè?
- Je hebt gelogen. Je hebt niks gezien. - Dat was niet nodig.
- Ik weet het. - Dat is niet genoeg.
Wel voor McNamara.
Het spijt me, Lincoln. Ik zag het niet aankomen.
Is dat de eerste keer dat u iemand zag liegen met z'n hand op de bijbel?
Ik schrijf m'n vader. Hij moet het van mij horen.
Hij zat in de vorige oorlog in het 369e: "The Old Fifteenth".
De eerste negertroepen, die in Frankrijk vochten.
Diende jouw vader ook?
In het hoofdkwartier.
Zijn vader zorgde dat hij daar terechtkwam.
Zo gaat dat in onze familie.
Jammer.
Je moet aan je getuigenis werken.
Hoe gaat het, luitenant?
Niet zo goed, zeker.
Kom maar boven.
U kreeg er behoorlijk van langs.
Binnen is het warm.
Hebt u Mark Twain gelezen? Prachtig.
- Ik moet me voorbereiden. - Dat weet ik.
Daarom wilde ik u spreken.
HANDBOEK VOOR KRIJGSRADEN 1928
We hebben alle Amerikaanse legerhandboeken.
U kunt het vast goed gebruiken.
Ik kan 't niet aannemen.
Dan komt uw cliënt voor een vuurpeloton.
Is dat beter?
Uw zoon?
Waar vecht hij?
Hij vecht niet meer.
Het Russische front. Novgorod.
Een vreselijke plek.
Het spijt me.
Ik heb heel wat Engelsen en Fransen gedood.
In de Eerste Wereldoorlog.
Die hadden ook vaders.
Het is verboten.
Negerjazz.
Misschien wel de enige exemplaren in het Reich.
Maar ik hou ervan.
Lekker om bij te lezen.
Net of je teruggaat in de tijd.
Ga zitten.
Bedankt voor uw tijd.
Luitenant.
Veel plezier met het handboek.
Orde. Bent u klaar voor de volgende getuige?
- Jazeker. - Pardon, kolonel.
De krijgsraad heeft gisteren wat procedurefouten gemaakt,
volgens het handboek voor krijgsraden, hoofdstuk 12, paragraaf 57 en 58.
Ga door.
De raad had de beklaagde moeten vragen
of hij leden wilde uitsluiten voor het pleiten begon.
Daar is 't wat laat voor.
Toch heeft de beklaagde dat recht.
Goed dan.
- Wil de beklaagde iemand uitsluiten? - Jazeker.
U, kolonel.
Afgewezen. Ga door, kapitein.
Volgens paragraaf 58D, mag de verdediging een lid uitsluiten.
- Afgewezen. - Dan geldt paragraaf 58E,
waarin staat dat we een lid mogen uitsluiten wegens partijdigheid.
- Deze raad is niet partijdig. - De raad is voor deze zitting
duidelijk partijdig geweest tegen de beklaagde en z'n raadsman.
De raad neemt de zaak kort in overweging.
Kan ik u buiten even spreken?
Ik wil niet worden uitgelachen, verwend mormel.
- Niet door hem. - Ik bescherm m'n cliënt.
Die is straks z'n advocaat kwijt.
Artikel 32, minachting. Artikel 70, opzettelijke vertraging.
Ik ken het boek ook. Door en door.
- Dan weet u... - Hou je kop en luister.
Je neemt niets meer aan van die commandant. Begrepen?
Je laat hem niet deelnemen aan dit proces. Begrepen?
En je gaat nooit meer naar z'n kantoor. Begrijpen we elkaar?
...en de propaganda stroomt de ether in.
Himmler kondigt aan dat hij op 30 januari in Straatsburg zal zijn,
om de machtsovername door de nazi's te herdenken.
Dan zeggen de nazi's dat er twee nieuwe divisies naderen
en dat de Amerikanen de Elzas ontvluchten.
De bedreigingen worden steeds ernstiger en de beloften steeds zoeter.
Kom binnen en ga zitten.
We hebben de Duitsers bij de Moder tegengehouden.
Ze komen terug, maar de stad heeft weer hoop.
- Lets drinken? - Graag.
Misschien kunt u me helpen de code van de BBC te ontcijferen.
Dat kunt u zelf wel.
Het lijkt me vrij duidelijk.
Dat zou je denken.
Misschien is het propaganda.
Wat denkt u?
Oorlogsverwondingen zijn vreemd.
Hoe ouder je wordt, hoe minder trots je erop bent.
- Hebt u nog zo'n ding? - Natuurlijk.
Zullen we dan op de ouderwetse manier duelleren?
Dat zou passend zijn, hè?
Maar u kunt vast een betere manier bedenken om weg te komen.
Denkt u dat de oorlog op u wacht?
Denkt u dat?
Niks ervan.
Zo gaat het nooit.
U bent dronken.
Maar ik zie alles bijzonder scherp.
Misschien was luitenant Scott in Alabama beter af geweest.
Lynchen duurt niet lang.
Dit soort gerechtigheid is veel wreder.
- Gaf u Hart daarom dat handboek? - Ik probeerde hem te helpen.
Hij heeft geen tijd om u ook nog te amuseren.
Hij zit al met u, hè?
Bemoei u niet met onze zaken.
Het spijt me, maar u kunt echt geen bevelen uitdelen.
Vooral niet aan mij.
Voorlopig.
Tenzij u denkt dat we daarbuiten propaganda horen.
Ik wilde Bedford binnen de omheining pakken.
Ik wilde z'n gezicht in de modder duwen.
Maar toen ik hem bereikte, was hij al dood.
Z'n nek was gebroken. En toen was het: honden en "handen omhoog".
Smeerde u voor u de barak verliet iets aan uw handen?
Schoensmeer? Roet?
Bewijsstuk één.
Foto's van de overledene.
Let op de zwarte vegen op z'n wang en kaak.
Wat heeft dit te betekenen?
Ik toon aan dat de moordenaar blank was.
Ik wil graag iets demonstreren en de aanklager vragen op te staan.
Ga uw gang.
Bedfords wonden en het feit dat niemand hem hoorde
wijzen erop dat hij de dader kende, of dat hij van achter werd gedood.
Wilt u m'n gezicht grijpen om me tegen te houden?
De dader kon hem verrassen.
Bedfords nek brak en hij viel.
De veeg bleef achter, ook op z'n vingers.
Ik maak de raad erop opmerkzaam dat de dader
die nacht zoiets op z'n gezicht had.
Er rijzen twee vragen.
Waarom zou Scott z'n gezicht zwart maken?
Om zwarter te worden? En wanneer kon hij het verwijderen?
U stond vlak voor hem en z'n gezicht was schoon.
De dader was dus niet alleen blank,
hij stond achter het theater met een zwartgemaakt gezicht.
Dat was alles.
U zei dat Bedford via een losse plank onder de kachel buitenkwam.
Klopt dat?
En u nam later die nacht dezelfde route?
Ja, dat klopt.
- Wat vond u daar? - Pardon?
Wat lag er daar op de grond?
Modder, toch?
U wilde z'n gezicht in de modder duwen tot hij u smeekte op te houden.
Dus er lag daar modder. Klopt dat?
- Het zal wel. - En roet uit de kachel zelf.
Dus als Bedford door een beroet gat naar beneden gleed
en door de modder onder de barak door kroop,
had hij misschien modder en roet op z'n gezicht.
Dat was alles.
Bedankt, kapitein Sisk. U kunt gaan, luitenant.
Luitenant Scott?
Weet u hoe graag ze op de opleiding van ons af wilden?
Uw getuigenis is gehoord. U kunt gaan.
Het ene na het andere examen.
Alles wat ze konden bedenken om koks of strontscheppers van ons te maken.
- Dit is onnodig... - Maar ik gaf het niet op.
En Archer ook niet. We doken steeds weer in de boeken.
We wilden niet als nikkers de oorlog door.
Zo is het genoeg.
Ik maak gebruik van 't recht om de raad toe te spreken.
Ik heb me al veel te lang gedeisd gehouden.
Ik had moeten klagen toen u ons bij de soldaten stopte,
in plaats van bij de officieren.
Maar dat geeft niet.
Zwarten kunnen obstakels verwachten in dit leger.
Dat wisten we allemaal.
Er is een kamp vlak buiten Macon, waar ik vandaan kom.
Daar gaan de Duitse krijgsgevangenen heen.
Om katoen te plukken.
Af en toe zagen we ze door de stad lopen,
naar films gaan, in cafetaria's eten.
Als ik naar die films wilde, moest ik op 't balkon.
En die cafetaria's kwam ik niet in, zelfs niet in uniform.
Maar de Duitsers mochten er wel eten.
Dat overkwam zeker de helft van de jongens daar.
Maar we bleven tegen onszelf zeggen
dat het de moeite waard zou zijn.
Want na de oorlog konden we naar huis
om trots over elke straat in Amerika te lopen. Als mannen.
Dus we deden ons werk.
We dienden ons land.
Archer en ik.
En wat u liet gebeuren, wat u toestond dat er met hem gebeurde,
was vreselijk.
Net als dit.
Plaats rust, luitenant.
Hoe behandelen ze je?
Niet erger dan de mannen in de barak.
- Wil je nog een deken? - Nee, dank u.
Hier.
PSALMEN NIEUWE TESTAMENT
EEN HEILIG TEKEN WILLIAM A MCNAMARA
- Orde. - Voor u verdergaat...
Ik wil graag nog een getuige oproepen.
Kolonel Werner Visser.
- Is dit een grap? - Hij is doorslaggevend.
Tenzij de kolonel weigert te getuigen.
Dat doet hij niet.
Wat was uw relatie met Vic Bedford?
Er bestond geen relatie.
En uw bewakers?
Wist u dat majoor Fussel met Vic Bedford handelde?
's Nachts na het insluiten.
Dat is in dit kamp onmogelijk. Het is tegen de regels.
Herinnert u zich ons gesprek in het mortuarium?
Vaagjes.
Ik vroeg of u Vic Bedford kende en u zei: Nee, maar m'n bewakers wel.
- Zou kunnen. - Nu zegt u dat hij niet handelde.
En toch had hij laarzen, dikke sokken, melk en onderdelen voor een radio.
Dat klopt toch?
Ik zit hier uit militaire hoffelijkheid.
Als u me een leugenaar noemt...
Ik wil aantonen dat Bedford goed kon opschieten met Wirtz en Fussel
en Archer liet beschuldigen van 't incident met de stang dat tot z'n dood leidde.
Archer probeerde te ontsnappen.
Nee, hij werd geëxecuteerd in ruil voor informatie.
Archer stierf.
Vijf minuten later kwamen de kolonel en Wirtz naar barak 22
om een verborgen radio te vernietigen.
Kunt u hier iets over vertellen?
Identiteitspapieren, wat geld. Wat is daarmee?
Perfecte Duitse papieren en marken.
2000 mark.
Meer dan genoeg om 't land uit te komen.
Die had Bedford naast z'n bed. Wat was uw relatie met Bedford?
- Die had ik niet. - Hoe kwam hij hier dan aan, kolonel?
Als ze niet van u of uw bewakers kwamen...
Bedford handelde geregeld met u en uw mannen.
- Bezwaar. - Hij zei niks meer en moest dood.
Luitenant Hart, u probeerde fantastisch aan te tonen
dat de dader z'n gezicht zwartmaakte.
Als m'n bewakers of ik een gevangene zouden willen doden,
Vic Bedford, bijvoorbeeld,
dan zouden we ons gezicht niet zwart hoeven te maken.
Toch?
Ga de hoek in, Webb.
Kapitein.
Begrijp je?
Duitse uniformen. Explosieven.
Ja, ik begrijp het.
Dat proces heeft niks met Scott te maken, hè?
Het kon niet anders.
We zijn dit theater morgen kwijt.
En ik hou Visser bezig terwijl de helft van het kamp verdwijnt.
Ik vraag het aan de verkeerde.
Ik heb de tunnel net gezien.
Hierheen, luitenant.
Alles is hier een leugen. Alles.
Hij vertelde de Duitsers over de radio.
En die tunnel zou wel volgen.
U hebt hem gedood.
Inderdaad.
En als je deze operatie verpest, ga jij er ook aan.
Je blijft daar zitten terwijl Sisk de zaak vertraagt.
Je houdt een eindpleidooi, maar dat is alles.
Als de raad overlegt, ontsnappen er 35 man.
- En sterft Scott. - Het is oorlog.
- Wij doen niet meer mee. - Jij niet.
Weet je waar die Russen elke dag heen marcheren?
- De munitiefabriek. - En geen schoenfabriek.
Luister, ik wil Scott ook niet dood hebben.
Maar als er een man moet worden opgeofferd, dan moet het.
- Helemaal mee eens. - Mooi zo.
Maar ik vind dat u dat moet zijn.
Ik speel mee, maar u tikt straks met uw hamertje
en bekent de moord. Dat is uw plicht.
Val dood. Wat weet jij nou van plicht?
Ik zie u daar wel.
"Was ist los"? Ik wil weten wat er in die soep zat.
Ik heb er 20 met voedselvergiftiging.
- U kunt niet naar het proces. - Het gaat wel.
Daar gaan we.
We komen bijeen na het appel.
Roep ze maar tot orde.
Attentie, barak.
Orde, heren.
Kapitein, is de aanklager klaar voor het eindpleidooi?
Ja, edelachtbare.
Goed.
Sorry, de raad moet de zaak vijf minuten verdagen.
We brengen hem terug naar de barak.
- U moet rusten, kolonel. - Goed. Terug naar de barak.
- We hebben uitstel nodig. - U had tot 't eind van de week.
- Een kwestie van beleefdheid. - U had tot vandaag.
Ik moet je spreken.
Kun je goed pokeren, Lincoln?
Er is vanmiddag een ontsnapping.
Hoe dan?
Via een tunnel door het verbrande theater.
Terwijl de jury overlegt.
Was dit allemaal een grote grap?
Archer en Bedford zijn echt dood.
- Hoort dat er ook bij? - We hebben nu geen tijd.
Tijdens het overleg vertrek je met 35 anderen.
McNamara ook?
Ja, McNamara ook.
Ik schreef net naar m'n zoon.
Ik probeerde hem uit te leggen wat "eer" betekent.
Dat zou wat zijn.
Ontdekken dat je vader 35 man heeft helpen ontsnappen.
- Toch? - Jij gaat ook. Begrepen?
Dat kan niet, Tommy.
Stel dat de raad terugkeert en de stoel van de beklaagde leeg is.
- Dan ben je al weg. - Dan gaan ze zoeken.
Dan maken die mannen geen kans.
- Dan word je veroordeeld. - En dan maken die mannen een kans.
En jij wordt geëxecuteerd.
- Luister, Lincoln. - Het is in orde, Tommy.
Het is echt in orde.
Als hij maar weet wat er hier is gebeurd.
Als iemand het hem maar kan vertellen.
Hoe ver zou ik komen?
Een zwarte op het Duitse platteland.
Net schijfschieten.
Het begon met een prachtig idee.
Zwarten mee laten vechten.
Niemand bedacht wat er zou gebeuren
als die mannen uit Tuskegee werden neergehaald.
Of wat er zou gebeuren als een zwarte officier naar zo'n stalag werd gestuurd.
Lincoln Scott werd neergehaald en naar zo'n stalag gestuurd.
Hij werd niet alleen tussen de blanke soldaten gezet,
hij werd bij ze ingekwartierd. Mannen als Bedford.
Wij kenden de echte Bedford niet.
Hatelijk, wraakzuchtig en door en door fanatiek.
Een man die geen barak met zwarte officieren wilde delen.
Hij pestte Scott en weigerde z'n rang te respecteren.
Toen doodde hij de enige vriend die Scott hier had.
Daarom volgde Scott Bedford die nacht, sloop hij achter hem aan
en brak hij z'n nek.
Het doet ons geen genoegen om Scott te vervolgen.
Maar bij een halsmisdaad moeten we ons medeleven opzijzetten
en alleen op de waarheid afgaan.
Die is als volgt:
Hij had een motief en hij koesterde gevoelens jegens 't slachtoffer
die z'n eigen getuigenis bevestigen.
Lincoln Scott is officier. Hij is soldaat.
Maar hij is ook een moordenaar.
Er is bij ons allemaal één grondbeginsel ingehamerd.
Soms moet één man voor de anderen worden opgeofferd.
lemand moet eerst het strand op, of op een granaat springen,
of vijandelijk vuur afleiden vanwege de coördinaten.
Bedford leerde dat beginsel ook, alleen net verkeerd om.
Hij wilde een paar honderd man opofferen voor één man.
Voor hem. Bij Vic draaide alles om eigenbelang.
Hij zorgde voor onderdelen voor een radio
en won zo de trouw van onze commandant.
Daarna lichtte hij de Duitsers in in ruil voor de moord op Lamar Archer.
Er zitten lafaards in het leger.
Vic Bedford was er een van.
Er zitten ook helden in, zoals Lincoln Scott,
die alleen z'n land wilde dienen. En dat deed hij.
Negen voltreffers, dertig vluchten.
Toen hij hier terechtkwam, in stalag VI A.
Waar Bedford en z'n rotvrienden hem opwachtten.
Scott werd meteen een doelwit. Hij werd beledigd, bedreigd.
Maar hij deed niets terug.
Hij doodde Vic Bedford niet.
lemand was hem voor.
Het had iedereen kunnen zijn.
Een bewaker die zich bedrogen voelde, een medegevangene,
of een van onze officieren, vanwege die radio.
Ons slachtoffer is een fanaticus, een verrader, een rat.
De vijand van alle kriegies.
Wie haatte hem genoeg om hem te doden?
Kolonel.
Ik.
- Wat zegt u, luitenant? - Ik heb Bedford gedood.
Kom op, kolonel.
ledereen moet aanwezig zijn bij de executie van luitenant Hart.
- Erg dapper, ami. - Deze man heeft rechten.
- Niet meer. - De raad moet...
- Ik ben nu de raad. - Breng ze buiten.
Wegwezen.
- De telling klopt niet. - Hoeveel ontbreken er?
Voorlopig 35.
Bereid de executie voor.
McNamara is niet in z'n barak.
ledereen die deelnam aan die krijgsraad uit de rij.
- Kolonel, ik eis... - Stil.
- In de rij voor executie. Nu. - Ze wisten van niks.
Dat is mooi. Zet ze in een rij.
- Jij gaat eerst. - Ze wisten van niks.
Doodschieten. Deze eerst.
Dus uw mannen zijn ook saboteurs.
Nee, kolonel. Gewoon soldaten.
Ze volgden mijn bevelen op. Ik ben verantwoordelijk.
Erg nobel van u.
U hebt ons duel dus toch gewonnen.
We verliezen allebei. Toch?
En nu wilt u uw leven ruilen voor dat van hen?
Inderdaad.
Goed dan.
We begroeven de kolonel achter het kamp.
Drie maanden later gaven de Duitsers zich over en kwamen we vrij.
De oorlog was voorbij.
We gingen terug naar Amerika, naar onze gezinnen,
waar Lincoln Scott z'n zoon kon uitleggen wat "eer" was.
Eer en moed.
Plicht en opoffering.
Lincolns zoon leerde die woorden begrijpen. En ik ook.
Ondertiteling Visiontext: Foske Twiest
DUTCH